شجاعت، آن نیروی درونی که امکان مواجهه با چالش‌ها را می‌دهد

شجاعت یکی از تحسین‌برانگیزترین و در عین حال، کمتر شناخته‌شده‌ترین ویژگی‌های انسانی است. جامعه اغلب شجاعت را با بی‌باکی مطلق، فقدان هراس و قهرمان‌بازی‌های افسانه‌ای برابر می‌داند.

اما شجاعت یک ویژگی ذاتی و جادویی نیست که عده‌ای با آن به دنیا بیایند و عده‌ای دیگر از آن محروم بمانند. شجاعت، یک توانایی قابل یادگیری، یک انتخاب آگاهانه و یک «عضله» روانی است که می‌توان با تمرین‌های روزانه، درست همانند یک عضله فیزیکی، پرورش داد.

بازتعریف شجاعت: هنر صدمه‌پذیر بودن

اولین و مهم‌ترین قدم برای شجاع بودن، درک معنا و مفهوم واقعی و مدرن آن است. شجاعت، یعنی روبرو شدن با یک موقعیت ترسناک و نامطمئن، با وجود صدمه‌پذیری و بدون هیچ تضمینی برای نتیجه.

آناتومی هراس: چرا می‌ترسیم؟

هراس در هسته خود، یک مکانیزم بقای بیولوژیک است که برای محافظت از ما در برابر خطرات واقعی و فیزیکی در مغز انسان تکامل یافته است.

۷ راهکار عملی برای این که شجاع باشیم و نترسیم

۱. هراس خود را شناسایی، نام‌گذاری و کالبدشکافی کنید

اولین قدم برای تسلط بر یک هیولا، دیدن چهره و شناخت دقیق آن است. هراس‌های مبهم، بسیار پرقدرت‌تر از هراس‌های آشکار می‌باشند.

۲. بغل باز به سمت صدمه‌پذیری و پذیرفتن نقص

شجاعت واقعی در صدمه‌پذیری نهفته است. این یعنی به جای ساختن یک زره بی‌نقص و نهان شدن پشت آن، بپذیرید که یک انسان ناکامل هستید.

۳. از قدم‌های بسیار کوچک آغاز کنید

عضله شجاعت با وزنه‌های کوچک قوی می‌شود. تلاش برای برداشتن یک قدم بسیار بزرگ در ابتدا، بیشتر منجر به ناکامی و تحکیم هراس می‌شود.

۴. دانش و توانایی خود را افزایش دهید

یکی از بهترین راه‌ها برای کاهش هراس از ناشناخته‌ها، تبدیل کردن آن‌ها به شناخته‌ها است. آمادگی، دشمن شماره یک هراس است.

۵. بدترین سناریوی ممکن را تحلیل کنید

این تکنیک که توسط فلاسفه رواقی باستان به کار می‌رفته، به جای فرار از هراس، شما را به آغوش آن می‌فرستد.

۶. یک الگوی شجاع را دنبال کنید و از حمایت دیگران بهره ببرید

شما ناچار نیستید این مسیر را به تنهایی طی کنید. به زندگی افرادی نگاه کنید که شجاعتشان را تحسین می‌کنید.

۷. به چرایی بزرگتر خود متصل شوید

شجاعت وقتی آسان‌تر می‌شود که در خدمت یک «چرا»ی بزرگتر از خودِ هراس باشد.

جمع‌بندی

پاسخ به این که چطور نترسیم و شجاع باشیم، در این جمله خلاصه می‌شود: با پذیرفتن کامل هراس به عنوان بخشی از توانایی انسانی و برداشتن قدم‌های کوچک و آگاهانه با وجود آن.