شجاعت، آن قوت درونی که اجازه می‌دهد با چالش‌ها روبرو شویم

شجاعت یکی از تحسین‌برانگیزترین و در عین حال، بدشناخته‌شده‌ترین ویژگی‌های انسانی است. جامعه زیاد تر شجاعت را با بی‌باکی مطلق، فقدان هراس و قهرمان‌بازی‌های افسانه‌ای برابر می‌داند.

اما شجاعت یک ویژگی ذاتی و جادویی نیست که عده‌ای با آن به دنیا همراه شوند و عده‌ای دیگر از آن محروم باشند. شجاعت، یک توانایی آموختنی، یک انتخاب آگاهانه و یک «عضله» روانی است که می‌توان آن را با تمرین‌های روزانه، درست همانند یک عضله فیزیکی، پرورش داد.

بازتعریف شجاعت: هنر صدمه‌پذیر بودن

اولین و با اهمیت ترین قدم برای شجاع بودن، فهمیدن معنی واقعی و مدرن آن است. شجاعت، یعنی روبرو شدن با یک موقعیت ترسناک و نامطمئن، با وجود صدمه‌پذیری و بدون هیچ تضمینی برای نتیجه.

آناتومی هراس: چرا می‌ترسیم؟

هراس در هسته خود، یک مکانیزم بقای بیولوژیک است که برای محافظت از ما در برابر خطرات واقعی و فیزیکی در مغز آدمی تکامل یافته است.

۷ راهکار عملی برای این که شجاع باشیم و نترسیم

۱. هراس خود را شناسایی، نام‌گذاری و کالبدشکافی کنید

اولین قدم برای تسلط بر یک هیولا، دیدن چهره و شناخت دقیق آن است. هراس‌های مبهم، زیاد پرقدرت از هراس‌های اشکار می باشند.

۲. بغل باز به سمت صدمه‌پذیری و پذیرفتن نقص

شجاعت واقعی در صدمه‌پذیری نهفته است. این یعنی به جای ساختن یک زره بی‌نقص و نهان شدن پشت آن، بپذیرید که یک انسان ناکامل هستید.

۳. از قدم‌های زیاد کوچک اغاز کنید

عضله شجاعت با وزنه‌های کوچک قوی می‌بشود. تلاش برای برداشتن یک قدم زیاد بزرگ در ابتدا، زیاد تر تبدیل ناکامی و تحکیم هراس می‌بشود.

۴. دانش و توانایی خود را افزایش دهید

یکی از بهترین راه‌ها برای افت هراس از ناشناخته‌ها، تبدیل کردن آن‌ها به شناخته‌ها است. آمادگی، دشمن شماره یک هراس است.

۵. بدترین سناریوی ممکن را تحلیل کنید

این تکنیک که توسط فلاسفه رواقی باستان منفعت گیری می‌شد، به جای فرار از هراس، شما را به بغل آن می‌فرستد.

۶. یک الگوی شجاع اشکار کنید و از حمایتدیگران منفعت گیری کنید

ناچار نیستید این مسیر را به تنهایی طی کنید. به زندگی افرادی نگاه کنید که شجاعتشان را تحسین می‌کنید.

۷. به چرایی بزرگتر خود متصل شوید

شجاعت وقتی آسان‌تر می‌بشود که در خدمت یک «چرا»ی بزرگتر از خودِ هراس باشد.

جمع‌بندی

جواب به این که چطور نترسیم و شجاع باشیم، در این جمله خلاصه می‌بشود: با پذیرفتن کامل هراس به گفتن بخشی از توانایی انسانی و برداشتن قدم‌های کوچک و آگاهانه با وجود آن.