برای اولین بار محققان رابطه مستقیم بین تجمع چربی اضافی در ناحیه شکم و بروز دردهای مزمن در بدن را اثبات کردهاند. این یافته میتواند امید جدیدی برای میلیونها نفر باشد که از دردهای مزمن کمر، گردن، شانهها، باسن و زانوها رنج میکشند.

تیم تحقیقیمتشکل از دانشگاههای تاسمانی، استرالیای غربی و موناش، دادههای بیش از ۳۲ هزار مشارکتکننده در بانک زیستی بریتانیا را که تحت اسکنهای امآرآی ناحیه شکم قرار گرفته بودند، تحلیل کردند. هدف از این اسکنها، سنجش دقیق حجم چربی احشایی (چربی اطراف اعضای داخلی) و چربی زیرپوستی (چربی زیر پوست) بود. علاوه بر این، از شرکتکنندگان در مورد دردهای موجود در نواحی مختلف بدن در طول سه ماه گذشته پرسش شده بود. برای ۶۳۸ نفر از این گروه، دو سال پس از آن مجددا اسکن امآرآی و ارزیابی درد انجام گرفت.

مطالعه جدید: چربی شکم عامل اصلی دردهای مزمن اسکلتی-عضلانی 2

رابطه مستقیم چربی شکمی با شیوع درد مزمن

نتایج پژوهش نشان داد که هر دو نوع چربی احشایی و زیرپوستی بهطور مستقیم با افزایش شیوع درد مزمن مرتبط هستند. محققان برای بررسی دقیقتر، از نسبتی به نام VAT استفاده کردند که میزان چربی احشایی و زیرپوستی را با شدت درد مقایسه میکند. بر اساس این شاخص، زنان با افزایش چربی شکمی، دردهای گستردهتری گزارش کردند. زنان دارای سطح بالاتر چربی احشایی، دو برابر نقاط درد در بدن نسبت به سایر افراد را تجربه میکردند. در مورد چربی زیرپوستی نیز، افزایش آن با ۶۰ درصد بالا رفتن دردهای مزمن همراه بود. در مردان نیز رابطه معناداری مشاهده شد؛ چربی احشایی با ۳۴ درصد و چربی زیرپوستی با ۳۹ درصد افزایش درد مزمن مرتبط بود.

محققان در گزارش خود تأکید کردهاند چربی شکم، بهویژه چربی احشایی، با درد مزمن اسکلتی-عضلانی در ارتباط مستقیم است و نشان میدهد تجمع چربی اضافی میتواند در شکلگیری دردهای گسترده بدن نقش داشته باشد. آنها همچنین اشاره کردند که اثرات درد در زنان نسبت به مردان شدیدتر است که میتواند ناشی از تفاوتهای هورمونی و الگوی توزیع چربی در بدن باشد.

این مطالعه در مجله علمی منتشر شده و مستقیما بر روی رابطه بین چربی شکمی و درد مزمن تمرکز دارد. نتایج این تحقیق نشان میدهد که کاهش وزن و کاهش اندازه دور کمر میتواند به کاهش دردهای اسکلتی-عضلانی کمک کند.