دادههای کالیبراسیون ماه در طول ۳.۵ ساعت جمعآوری شد و عملیات نقشهبرداری اندکی بعد از رسیدن به مدار ۱۱۸ دقیقهای آغاز گردید. جمعآوری دادهها بهصورت دورهای در طول مأموریت ادامه یافت.
در دسامبر ۱۹۹۸ مدار به ارتفاع ۴۰ کیلومتر کاهش یافت تا مطالعات با وضوح بالاتر امکانپذیر شود. این مأموریت پس از یک سال به پایان رسید و در آن زمان مدار به ۳۰ کیلومتر افت یافته بود.
در ۳۱ ژوئیه ۱۹۹۹ کاوشگر ماه در یک تصادف برنامهریزیشده به قطب جنوب ماه برخورد کرد تا شواهدی از یخ آب را بیابد. بدین ترتیب یک منطقه دائما سایهدار از دهانه شومیکر محل استراحت همیشگی کاوشگر ماه شد.
امید میرفت که این برخورد بخار آب را از رسوبات یخی مشکوک در دهانه آزاد کند و این توده از زمین قابل تشخیص باشد؛ با اینحال، چنین ستونی مشاهده نشد.
مأموریت کاوشگر ماه سومین مأموریتی بود که توسط ناسا برای گسترش و پرتاب کامل بخشی از برنامه اکتشافات ناسا انتخاب شد. هزینه کل این مأموریت ۶۳ میلیون دلار شامل گسترش (۳۴ میلیون دلار)، وسیله نقلیه پرتاب (۲۵ میلیون دلار) و عملیات (نزدیک به ۴ میلیون دلار) برآورد میشود.


