به گزارش ایسنا، کتامین داروی بیهوشی است که از دهه ۱۹۷۰ در ایالات متحده برای مصارف انسانی و دامپزشکی با نسخه در دسترس بوده است. این دارو در سال ۲۰۱۹ برای درمان افسردگی مقاوم به روشهای معمول تایید شد و در بیماران دارای افکار یا رفتارهای خودکشی حاد به کار میرود. دامپزشکان نیز از کتامین برای بیهوشی حیوانات استفاده میکنند.
علاوه بر کاربردهای قانونی و پزشکی، کتامین به دلیل ایجاد حالات توهمزایی مورد سوءمصرف قرار میگیرد. تعداد زیادی از نوجوانان و جوانان، اغلب از قشر مرفه جامعه، به دنبال تجربه سرخوشی و توهمزایی ناشی از این دارو هستند. به همین دلیل کتامین در ایران به عنوان مخدر محبوب قشر جوانان شناخته میشود.
طبق متخصصان، اثرات سوءمصرف کتامین معمولا یک تا دو ساعت طول میکشد. دوزهای بالا میتواند به طور خطرناک تنفس را دچار اختلال کند، تشنج یا ضعف عضلانی، سرگیجه، مشکل در تعادل، اختلال بینایی، تار شدن گفتار، تهوع و استفراغ و گیجی شدید ایجاد نماید. در دوزهای بسیار بالا، توهمات بصری قوی شکل میگیرد که محرکهای محیطی آن را تشدید میکنند و امکان بیهوشی عمیق وجود دارد.
سوءمصرف کتامین میتواند با عوارض کوتاهمدت و بلندمدت همراه باشد. عوارض کوتاهمدت شامل مشکلات تمرکز، یادگیری و حافظه، توهم، حالت آرامبخشی، گیجی، از دست دادن حافظه موقت، افزایش فشار خون، بیهوشی و کندی تنفس است. عوارض بلندمدت شامل زخم و درد مثانه، مشکلات کلیوی، دلدرد، افسردگی، ضعف حافظه، و خطر ابتلا به ایدز، هپاتیت و سایر بیماریهای عفونی انتقالیافته از طریق خون در افرادی است که سوزن مشترک استفاده میکنند.
مصرف کتامین در افرادی که الکل مصرف کردهاند یا مسمومیت شدید الکل دارند میتواند کشنده باشد. گزارشها نشان میدهد ترکیب کتامین با کافئین نیز خطر مسمومیت را افزایش میدهد که برای مصرفکنندگان نوشیدنیهای انرژیزا نگرانکننده است.
شدت عوارض جانبی وابسته به دوز مصرفی است. با گذشت زمان فرد تحمل نسبت به کتامین پیدا میکند و برای رسیدن به همان اثر، به دوزهای بیشتری نیاز دارد. اثر تجزیهکننده که درک نور و صدا را دگرگون میکند و حس جدایی از خود و محیط را ایجاد میکند، نیز با زمان ممکن است ناپدید شود.
پس از مصرف مزمن و طولانیمدت، فرد ممکن است به فکر ترک بیفتد. علائم ترک شامل لرز، عرق، تحریک، توهم، اشک چشمی، افسردگی، اضطراب، اختلال خواب و اشتهای شدید برای مواد مخدر است. برای کنترل کامل این عوارض، خدمات رواندرمانی در کهای ترک اعتیاد و توسط متخصصان ضروری است.


