سحابی در یک ناحیه ستاره‌زای قابل مشاهده در ابر ماژلانی بزرگ واقع شده و این کهکشان کوچک، همراه کهکشان راه شیری از نیمکره جنوبی دیده می‌شود. این سحابی برای ستاره‌شناسان اهمیت ویژه دارد، زیرا کوچک‌ترین و فشرده‌ترین سحابی آن منطقه محسوب می‌شود و نشان‌دهنده جدید‌ترین رویداد‌های شکل‌گیری ستارگان عظیم در آنجا است.
قدرت تصویربرداری بالا تلسکوپ هابل، اخترشناسان را قادر ساخت تا این سحابی را با جزئیات بیش‌تری رصد کنند و ساختار پوشش گاز داغ و ستارگان نهفته در مرکز آن را بررسی نمایند.
این تصویر برای نخستین بار امکان شناسایی ستارگانی را فراهم آورد که در واقع در آن ناحیه درخشانند. چنین داده‌هایی برای درک بهتر فرآیند شکل‌گیری ستارگان پرجرم، با بیش از ده برابر خورشید، ضروری است.
سحابی مانند یک گل رز ظریف در فضا شناور است. تابش شدیدستارگان عظیم در مرکز، گاز‌های اطراف را با درخششی ملایم روشن می‌سازد. شوک‌ها و بادی‌های ستاره‌ای قوی ناشی از ستارگان پرجرم و تازه متولدشده در هسته درخشان، حفره‌ای در گاز و غبار ایجاد کرده‌اند.
تابش شدید ماوراء بنفش باعث می‌شود گاز اطراف به مانندی نور نئون، فلورسانس نماید. ما باید ویژگی‌های مناطق ستاره‌زایی در کهکشان‌های همسایه را مطالعه کنیم تا بفهمیم ستارگان جوان در دور‌دست چگونه شکل می‌گیرند.
