محققان داده‌های شرکت‌کنندگان در ارزیابی جامع اثرات بلندمدت کاهش مصرف انرژی (CALERIE) را تجزیه و تحلیل کردند که توسط موسسه ملی پیری (NIA) پشتیبانی می‌شود و بررسی می‌کند آیا محدودیت متوسط کالری همان فواید سلامتی را که در مطالعات حیوانی مشاهده شده منتقل می‌کند.

آن‌ها دریافتند که در طول یک بازه دو ساله هدف شرکت‌کنندگان کاهش ۲۵ درصدی کالری دریافتی روزانه بود اما بالا‌ترین می‌زان که گروه توانست به آن برسد کاهش ۱۲ درصدی بود با این حال این کاهش جزئی کالری برای فعال کردن بیش‌تر مسیر‌های بیولوژیکی که در پیری سالم مهم هستند کافی بود.

نویسنده مسئول و مدیر علمی NIA لوئیجی فروچی گفت کاهش ۱۲ درصدی در کالری دریافتی بسیار کم است این نوع کاهش کوچک در کالری دریافتی قابل انجام است و ممکن است تفاوت بزرگی در سلامت شما ایجاد کند.

تیم تحقیقاتی سپس به دنبال درک زیربنای مولکولی مزایای مشاهده شده در تحقیقات محدود و قبلی در مورد محدودیت کالری در انسان بود یک مطالعه نشان داد که افراد دارای محدودیت کالری در سال اول توده عضلانی خود را و به طور متوسط ۲۰ پوند وزن از دست دادند و وزن خود را برای سال دوم حفظ کردند.

با این حال علیرغم از دست دادن توده عضلانی شرکت‌کنندگان محدودیت کالری قدرت عضلانی را از دست ندادند که نشان می‌دهد محدودیت کالری می‌زان نیروی تولید شده توسط هر واحد از توده عضلانی را بهبود می‌بخشد که به آن نیروی ویژه عضله می‌گویند.

برای مطالعه کنونی دانشمندان از نمونه‌برداری‌های عضله ران از شرکت‌کنندگان در CALERIE استفاده کردند که هنگام پیوستن افراد به مطالعه و در پیگیری‌های یک ساله و دو ساله جمع‌آوری شده بود.

برای اینکه بفهمند کدام ژن‌های انسانی در طول محدودیت کالری تحت تأثیر قرار گرفته‌اند دانشمندان RNA پیام‌رسان مولکولی که حاوی کد پروتئین‌هاست را از نمونه‌های ماهیچه‌ای جدا کردند این تیم توالی پروتئین هر را تعیین کردند و از اطلاعات آن برای شناسایی ژن‌هایی که ‌های خاص را منشا می‌گیرند استفاده کردند.

تجزیه و تحلیل بیش‌تر به دانشمندان کمک کرد تا مشخص کنند کدام ژن‌ها در طول محدودیت کالری تنظیم می‌شوند به این معنی که سلول‌ها بیش‌تری تولید می‌کنند و کدام ژن‌ها تنظیم شده‌اند به این معنی که سلول‌ها کمتری تولید می‌کنند محققان تأیید کردند که محدودیت کالری بر همان مسیر‌های ژنی در انسان تأثیر می‌گذارد که در موش‌ها و نخستی‌های غیر انسانی موثر بوده است.

برای مثال دریافت کالری کمتر ژن‌های مسئول تولید انرژی و متابولیسم را تنظیم می‌کند و ژن‌های الت‌هابی را کاهش می‌دهد که منجر به کاهش الت‌هاب می‌شود.

فروچی می‌گوید از آنجا که الت‌هاب و پیری به شدت با هم مرتبط هستند محدودیت کالری نشان‌دهنده یک رویکرد قدرتمند برای جلوگیری از حالت پیش‌الت‌هابی است که توسط بسیاری از افراد مسن ایجاد می‌شود.

منبع سیناپرس