نگاهی عمیق به کهکشان مارپیچی NGC 300؛ جوهری در آسمان جنوبی, تصویر روز ناسا، نمایی شگفتانگیز از کهکشان NGC 300 را به نمایش میگذارد که به دلیل وفور ستارگان قابلمشاهدۀ در بازوهای خود، یکی از نمونههای کلاسیک و دلنشین کهکشانهای مارپیچی محسوب میشود.
در این ثبت عمیق، تعداد بیشماری ستارهی آبیرنگ در قالب خوشههای درخشان و جداگانه در سراسر دیسک کهکشان پراکندهاند.\چرا ستارگان NGC 300 رنگ آبی دارند؟ستارگان با رنگ آبی که در این کهکشان مشهود هستند، عمدتاً ستارههای جوان و پرجرماند که به دلیل دمای بسیار بالای سطحی، انرژی خود را عمدتاً در بخش آبی طیف نور مرئی ساطع میکنند.
العه دقیق را میدهدیکی از ویژگیهای بارز NGC 300، فاصله نسبتاً کم آن از زمین است.
این کهکشان در حدود ۶ میلیون سال نوری از ما قرار دارد و به همین دلیل، جزئیات ساختاری آن — از جمله خوشههای ستارهای، نواحی هیدروژن یونسازی ( II) و حتی برخی ستارههای منفرد — با وضوح بالا برای ستارهشناسان قابل رصد است.
تارههای کمنور و بهویژه ماده تاریک تشکیل شده است.
ماده تاریک، با وجود ماهیت ناشناخته، نقش حیاتی در تامین نیروی گرانشی لازم برای نگهداشتن بازوهای مارپیچی و جلوگیری از پراکندگی ستارهها ایفا میکند.
اگرچه برخی نظریههای جایگزین در گرانش سعی کردهاند پدیدههای کیهانی را بدون استناد به ماده تاریک توضیح دهند، اما مدل استاندارد کیهانشناسی همچنان بر ضرورت وجود این جزء نامرئی تأکید دارد.\جزئیات ثبت عکس روز ناسااین تصویر در ماه اکتبر از مرصدی در ریوهورتادو، شیلی ثبت شده و نتیجه ترکیب چندین فریم با زمان نوردهی کل بیش از ۲۰ ساعت است.
NGC 300 از دید ما ظاهری با اندازۀ تقریبی ماه کامل دارد و در صورت فلکی جنوبی سنگتراش قرار گرفته است. اگرچه با تلسکوپهای کوچک نیز قابل مشاهده است، اما ثبت جزئیات ظریف و ساختار بازوهای مارپیچی نیازمند تجهیزات پیشرفته و نوردهیهای طولانیمدت میباشد.\


