نپتون در تاریکی شب؛ آخرینی وویجر ۲ از غول یخی منظومه شمسی, سیاره نپتون به عنوان یکی از غولهای یخی و دورافتادهی منظومه شمسی، در آسمان شب زمین به سختی قابل مشاهده است و میدهد، چون فاصلهاش از خورشید تقریباً سی برابر فاصله زمین از خورشید است — به عبارت دیگر تقریباً ۴.۴ میلیارد کیلومتر.به دلیل این فا صله بسیار زیاد و کم بودن نور دریافتشده از خورشید، نپت

ون فقط با استفاده از تلسکوپهای فضایی بسیار دقیق یا فضاپیماهایی که به نزدیکی آن سفر کردهاند، قابل مشاهده و مطالعه است.تلسکوپهای زمینی، به علت ید بودن نورکوف و دیگر موانع جوّی، تنها میتوانند نمای نیمهروشن و سیاره را در روز کنند و نتوانند éè شبانهٔ آن را ثبت کنند.اما فضاپیما وویجر ۲ در سال ۱ر عکس प्रसिद्ध منتشرشده توسط ناسا، هلال باریک نپتون در حوزهٔ

دید قرار گرفته و به وضوح به هلال بزرگترین قمر آن، تریتون،ראה میشود؛ این ó نشان میدهد که چگونه نور خورشید רק میتازنده पृष्ठ.\\وویجر ۲ که سال ۱۹۷۷ از کرهٔ زمین پرتاب شده بود، پس از زیاره کامل به سیارات مشتری، زحل و أورانوس، در دورهٔ عبور خود از نپتون، دادههای چندان، ِ و ساختار داخلی این سیاره- توریتون را گردآوری کرد.این فضاپیما نه تنها نخستین وسیلهٔ

انسانی بود که به مرزهایóمنظومه شمسی رسید، بلکه باز í ات، دانشمندان را قادر کرد تا ć درمجال بافی ارسی، ế ̣ ọ́ ê â đá à بدنتایج ومجله دیدان این یافتهها را در قالب تحلیلی جامع بازبینی نموده تا هم دانشعاملان و هم علاقهمندان به علوم فضا بتوانند از اینמרורׁת فاده ببرند.