دانشمندان چینی پس از بررسی بیست و هفت هزار و صد نمونه قارچی در بازه سال‌های ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۹، گونه‌ای را شناسایی کردند که پیش از این در انسان‌ها گزارش نشده بود. این قارچ در خون دو بیمار بی‌ربط به یکدیگر یافت شده و هر دو فرد بیماری‌های پایه داشتند.

به گزارش لایوساینس، یکی از بیماران ۶۱ ساله بود که در سال ۲۰۱۳ در بخش مراقبت‌های ویژه بیمارستان فوت کرد و فرد دیگر ۸۵ ساله در سال ۲۰۱۶ در شرایط مشابه درگذشت. در مقاله علمی اشاره‌ای به رابطه مستقیم مرگ این دو با عفونت قارچی نشده است، اما مشخص است بیمار اول دچار مشکلات ایمنی و بیمار دوم مبتلا به دیابت بوده‌اند.

کشف قارچ ناشناخته در چین؛ عفونت دو بیمار و مقاومت در برابر دارو‌های ضد‌قارچ ۲

هر دو بیمار در طول درمان دارو‌های متداول ضد‌قارچ شامل فلوکنازول و کاسپوفونگین دریافت کرده بودند، اما نتایج آزمایشگاه‌ی نشان می‌دهد که این قارچ در برابر هر دو دارو مقاوم است. محققان تأکید می‌کنند که این قارچ در مواجهه با حرارت، مقاومت بیش‌تری در برابر دارو‌ها از خود نشان می‌دهد.

مطالعات نشان می‌دهد که وقتی این قارچ در حضور دارو آمفو‌تریسین‌بی قرار می‌گیرد، در دمای بدن به سرعت بیش‌تری نسبت به دمای اتاق، مقاوم می‌شود. این پدیده نگرانی‌برانگیز است زیرا اگر قارچ‌های مشابه در دما‌های بالا رواج یابند و در برابر دارو‌ها تاب‌آوری کنند، گرمایش جهانی می‌تواند بستر ظهور پاتوژن‌های قارچی جدید و خطرناک‌تر را فراهم آورد.

نتایج این پژوهش در یک مجله علمی معتبر منتشر شده است و هشدار می‌دهد که انطباق قارچ‌ها با شرایط سخت‌تر محیطی، چالش جدیدی برای سلامت عمومی در آینده ایجاد می‌کند.

تحقیقات دانشمندان چینی بر روی بیست و هفت هزار نمونه قارچی منجر به شناسایی گونه ناشناخته شد که دو بیمار را در سال‌های ۲۰۱۳ و ۲۰۱۶ عفونت کرده و در برابر دارو‌های فلوکنازول، کاسپوفونگین و آمفو‌تریسین‌بی مقاومیت نشان داده است؛ این قارچ در دمای بدن سرعت جهش و تاب‌آوری حرارتی را افزایش می‌دهد که با توجه به گرمایش جهانی می‌تواند خطر جدیدی برای سلامت عمومی ایجاد کند.

این کشف تأکید می‌کند که پایش مداوم قارچ‌های محیطی و بررسی مقاومت‌های دارویی در شرایط فیزیولوژیک بدن انسان، برای پیشگیری از اپیدمی‌های قارچی آتی ضروری است. کارشناسان معتقدند که با افزایش دمای جهانی، احتمال بروز عفونت‌های جدید قارچی با قابلیت انطباق بالا و مقاومت چنددارویی افزایش می‌یابد و سیستم‌های بهداشت جهانی باید برای این چالش‌ها آماده باشند.