اندور به عنوان جوان‌ترین شاتل برنامه فضایی ناسا به ایستگاه فضایی بین‌المللی پیوست و در این پرواز طیف‌سنج مغناطیسی آلفا-۲ (AMS) همراه با تجهیزات حیاتی از جمله دو آنتن ارتباطی، یک مخزن گاز پرفشار و قطعات یدکی را به ایستگاه رساند.
این شاتل در طول عمر عملیاتی خود ۲۹۹ روز در فضا بسر برد، ۴۶۷۱ دور به دور زمین چرخید و مسافت ۱۲۲،۸۸۳،۱۵۱ مایل را طی کرد تا یک فصل درخشان در تاریخ پرواز‌های فضایی را به پایان برساند.
فرمانده مأموریت مارک کلی، خلبان گرگ جانسون و متخصصان مأموریت مایک فینک، درو فوستل، گرگ چامیتوف و روبرتو ویتوری سرنشینان این پرواز تاریخی بودند.
برای مایک فینک، فضانورد باتجربه، و روبرتو ویتوری این نخستین تجربه پرواز با شاتل فضایی محسوب می‌شد.
پس از دو روز پرواز برای رسیدن به ایستگاه، اندور به موفقیت لنگر انداخت و دریچه‌های اتصال بین دو یان باز شدند.
مأموریت ۱۶ روزه که بر مونتاژ و نگهداری ایستگاه متمرکز بود، شامل چهار راهپیمایی فضایی و نصب طیف‌سنج آلفا-۲ شد که اکنون داده‌های ذرات کیهانی را برای محققان روی زمین ارسال می‌کند.
در ساعت ۷۲۳ صبح ۲۹ مه، دریچه‌های اتصال ایستگاه و اندور برای آخرین بار بسته شدند تا اعضای ژ برای بازگشت به زمین آماده شوند.
اندور در ساعت ۲۳۵ بامداد اول ژوئن در باند ۱۵ فرود آمد و مأموریت اس‌تی‌اس-۱۳۴ را به پایان رساند؛ این بیست و چهارمین فرود شبانه در تاریخ برنامه شاتل بود.
