وویجر ۱، نخستین فضاپیما که از هلیوسفر منظومه شمسی خارج شده است، پس از گذشت ۴۶ سال از پرتاب با مشکلات جدی در کارکرد روبرو شده است. بر اساس گزارش ناسا، یک نقص در سیستم داده‌های پرواز (FDS) باعث شده تا این کاوشگر به جای ارسال داده‌های علمی و مهندسی، الگوی تکراری و نامفهوم از صفر و یک‌ها را به زمین بفرستد.

مهندسان ناسا در حال تلاش برای برطرف کردن این ایراد در یکی از سه کامپیو‌تر وویجر ۱ هستند. اگرچه فضاپیما همچنان دستورات ارسالی از زمین را دریافت و اجرا می‌کند، اما سیستم داده‌های پرواز به درستی با واحد مدولاسیون تله‌متری (TMU) ارتباط برقرار نمی‌کند. در نتیجه، هیچ داده علمی یا مهندسی‌ای از وویجر ۱ به مرکز کنترل ارسال نمی‌شود.

وویجر ۱ دچار اختلال در سیستم داده‌ها؛ ارسال الگو‌های بی‌معنی به جای اطلاعات علمی 2

وویجر ۱ در سپتامبر ۱۹۷۷ (شهریور ۱۳۵۶) پرتاب شده و با پیشی گرفتن از برادر خود وویجر ۲، نخستین فرستاده بشر در میان ستارگان شناخته می‌شود. در حال حاضر این کاوشگر در فاصله ۲۴ می‌لیارد کیلوم‌تری از زمین قرار دارد و تقریبا ۲۲ ساعت طول می‌کشد تا فرمان‌ها به آن برسد. این بدان معناست که تیم مهندسی باید ۴۵ ساعت منتظر بماند تا پاسخی از فضاپیما دریافت کرده و نتیجه دستور را بررسی کند.

ناسا توضیح داده که یافتن راه‌حل برای چالش‌های پیش رو نیازمند مراجعه به اسناد فنی قدیمی است که توسط مهندسانی نگارش شده‌اند که چنین مسائلی را پیش‌بینی نکرده بودند. به همین دلیل، برای پیشگیری از عواقب ناخواسته، فرآیند تست و تأیید دستورات جدید زمان‌بر است و مهندسان باید با دقت بالا اثر هر فرمان را بر عملیات فضاپیما ارزیابی کنند.