کهکشان مارپیچی کرکی NGC ۴۴۱۴ رازهای ماده تاریک در بازوهای پشمی, تصویر روز ناسا کهکشان مارپیچی NGC ۴۴۱۴ را با ظاهری منحصر به فرد و کرکی به نمایش میگذارد. این ثبت دقیق توسط تلسکوپ فضایی هابل انجام شده تا به پرسش اساسی درباره میزان جرم پنهان در بازوهای مارپیچی این کهکشان پاسخ دهد. ویژگیهای کهکشانهای مارپیچی کرکی چیست؟

برخلاف کهکشانهای مارپیچی کلاسیک که بازوهای صاف، منظم و پرومینانتی دارند، نمونههای کرکی دارای بازوهای تکهتکه، نامنظم و مهآلود هستند.

یکی از مشهورترین و نزدیکترین نمایندههای این رده، کهکشان NGC ۴۴۱۴ است که در فاصله حدود ۵۱ میلیون سال نوری از زمین و در جهت صورت فلکی گیسو قرار دارد. ماده تاریک چگونه ساختار کهکشان را حفظ میکند؟ دانشمندان با بررسی حرکت ستارهها و گازها در نواحی بیرونی این کهکشانها به نتیجهای مهم رسیدهاند سرعت چرخش این اجرام حول مرکز آنقدر بالا است که با تنها اتکا به جرم مرئی (ستارهها، گاز و بُر)، نگهداشتن بافت کهکشان غیرممکن است.

این پدیده مستلزم وجود حجم زیادی ماده تاریک است که با نیروی گرانشی خود، کل ساختار را منسجم نگه میدارد. هرچند ماده تاریک بهصورت مستقیم قابل رصد یا اندازهگیری نیست، اما اثر گرانشی آن بر دینامیک اجرام مرئی غیرقابل انکار است. مطالعه دقیق NGC ۴۴۱۴ به محققان کمک میکند تا برآورد دقیقتری از میزان ماده تاریک در این گونه کهکشانها بدست آورند.

NGC ۴۴۱۴ از زمین، به دانشمندان امکان میدهد تا فاصله کیهانی — یعنی مرتبهبندی فاصلهها در جهان مرئی — را با دقت بیشتری کالیبره کنند.

این مقیاس پایه برای سنجش ابعاد و فاصلههای بین کهکشانی در سراسر جهان به کار میرود.