سازمان جهانی بهداشت پیشنهاد کرده که هر فرد در طول هفته دست‌کم ۲.۵ ساعت فعالیت بدنی با شدت متوسط یا ۱.۲۵ ساعت فعالیت با شدت زیاد داشته باشد.

اما فعالیت متوسط و شدید چه ویژگی‌هایی دارند؟ یک معیار ساده برای تشخیص این دو، دقت به ضربان قلب و الگوی تنفس است. اگر زمان انجام فعالیت بتوانید سخن بگویید کنید، اما نتوانید آواز بخوانید (همانند پیاده‌روی یا کوهنوردی)، این فعالیت در گروه فعالیت‌های متوسط قرار می‌گیرد. در روبه رو، دویدن و ورزش‌های پرفشار در دسته فعالیت‌های شدید قرار دارند.

بر پایه تازه ترین داده‌های منتشرشده در سال ۲۰۲۴ توسط نشریه لنست گلوبال هلث، کشورهای گوناگون بر پایه مقدار جمعیتی که به حداقل سطح پیشنهاد‌شده فعالیت بدنی نمی‌رسند، دسته‌بندی شده‌اند.

رده‌بندی: کشورهایی که دچار افتفعالیت بدنی می باشند

در صدر این فهرست، دوسوم جمعیت امارات متحده عربی به معیارهای حداقلی فعالیت بدنی دست نمی‌یابند؛ رقمی که بیشترین مقدار در بین کشورهای مورد مطالعه به حساب می اید. در حقیقت، قسمت‌های وسیعی از خاورمیانه، غرب آسیا و جنوب آسیا، در نقشه به رنگ قرمز درآمده‌اند که مشخص می کند تقریباً نیمی از جمعیت این مناطق فعالیت بدنی کافی ندارند.

در روبه رو، کشورهای شرق و جنوب شرق آسیا در عرصه فعالیت بدنی حالت بهتری دارند. مسئله دلنشین اینجاست که ژاپنکه به طول عمر بالای مردمش شناخته شده است، از نظر مقدار ورزش منظم، مطابق با دستورالعمل‌های تعیین‌شده عمل نمی‌کند. با این وجود، ساختار مناسب شهرها برای پیاده‌روی و رژیم غذایی سالم از جمله عواملی می باشند که به سود سلامت عمومی مردم ژاپن عمل می‌کنند.

از نظر دیگر، زیاد تر مردم اروپا و آفریقا حداقل سطح فعالیت بدنی موردنیاز را مراعات می‌کنند. به‌اختصاصی در منطقه آفریقای سیاه، مقدار فعالیت بدنی زیاد بالاست که یقیناً دلایل اقتصادی نیز در این بین مؤثرند؛ چراکه در کشورهای کم‌درآمد، قسمت بسیاری از مردم در مشاغل کشاورزی معیشتی یا کارهای دستی اشتغال دارند.