فرود در ابتدا برای ۴ ژوئیه ۱۹۷۶ برنامه‌ریزی شده بود، اما تصاویر از محل فرود اول نشان داد که سطح بیش از حد ناهموار است. به همین دلیل فرود تا یافتن مکان امن‌تر به تعویق افتاد و در نهایت در ۲۰ ژوئیه انجام شد.

وایکینگ ۱ اولین فرودگر موفق تاریخ بر روی مریخ بود. این کاوشگر به همراه وایکینگ ۲، که هر کدام شامل یک مدارگرد و یک فرودگر بودند، در چارچوب برنامه وایکینگ ناسا به مریخ ارسال شدند.

جست‌جوی برنامه‌ریزی شده برای یافتن می‌کروارگانیسم‌های مریخی به سرعت آغاز شد و کاوشگر پانورامای رنگی شگفت‌انگیزی از محیط اطراف به زمین ارسال کرد.

دانشمندان متوجه شدند که رنگ آسمان مریخ صورتی است، نه آبی تیره‌ای که پیش از این تصور می‌شد. این پدیده ناشی از پراکندگی نور خورشید توسط ذرات گرد و غبار قرمز در جو نازک سیاره است.

وایکینگ ۱ به مدت ۲۲۴۵ روز مریخی فعال باقی ماند. در نهایت در میان زمینی از ماسه قرمز و صخره‌هایی که تا حد دید دوربین‌ها گسترده بودند، خاموش شد.