دکتر محمدرضا شریفیان شریفیان، دانشیار گروه گوش، حلق و بینی دانشگاه علوم پزشکی مشهد، تأکید کرد که تفاوت ماهیتی بین استفاده از هدفون و هندزفری در بروز آسیب شنوایی وجود ندارد و می‌زان آسیب به گوش تنها به مدت زمان و شدت صدا بستگی دارد.

وی توضیح داد که شدت صدا‌های روزمره معمولا بین ۴۰ تا ۶۰ دسی‌بل است، اما وقتی شدت صدا به ۷۰ یا ۸۰ دسی‌بل می‌رسد، آسیب به حلزون شنوایی، سلول‌های مویی ظریف، عصب شنوایی و کاهش شنوایی رخ می‌دهد که برگشت‌ناپذیر و غیر‌قابل‌ترمیم است و فرد را به استفاده از سمعک می‌اندازد.

این متخصص گوش، حلق و بینی افزود موسیقی و سایر اصوات در صورت شنیدن با صدای معمولی مشکلی ایجاد نمی‌کنند، اما افزایش عادت‌وارانه‌ی حجم صدا برای لذت بیش‌تر، در طول زمان باعث آسیب و کم‌شدن شنوایی می‌شود.

دکتر شریفیان به وجود سیستم‌های تست شنوایی و تعادلی در دانشگاه علوم پزشکی مشهد و مراکز خصوصی اشاره کرد و گفت با ارجاع بیماران به این مراکز می‌توان بررسی‌های دقیق سیستم تعادلی را انجام داد.

او ادامه داد تست‌های غربالگری شنوایی در زایشگاه‌ها بلافاصله پس از تولد انجام می‌شود، زیرا در یک درصد موارد نوزادان با نواقص شنوایی متولد می‌شوند که در بررسی اولیه قابل تشخیص و درمان سریع هستند.

این تست‌های غربالگری در مدارس، پیش‌دبستانی‌ها و سن پنج سالگی نیز تعداد زیادی از نواقص شنوایی را شناسایی می‌کند و کودکان برای درمان پزشکی، جراحی یا تجویز سمعک ارجاع داده می‌شوند.

وی به تأثیر صدا‌های محیطی در مشاغل پرسر و صدا مانند کارخانه‌های ریسندگی اشاره کرد و گفت تست‌های ادواری شنوایی برای کارگران جهت پیشگیری از کم‌شدن شنوایی ناشی از سر و صدا انجام می‌شود.

دکتر شریفیان بیان کرد سالمندانی که دچار پیرگوشی شده‌اند و افراد با کاهش شنوایی از سن ۴۰ تا ۵۰ سالگی، در موارد شدید با تجویز ادیولوژیست، سمعک به عنوان وسیله پشتیبانی شنوایی تحویل داده می‌شود.