بیماری آلزایمر تنها فراموشی ساده‌ی سالمندی نیست، بلکه یک اختلال زوال عقل پیش‌رونده است که زندگی بیمار و خانواده را تحت تأثیر قرار می‌دهد. یکی از خطرناک‌ترین توهمات این است که چون درمان قطعی وجود ندارد، تشخیص زودهنگام فایده‌ای ندارد؛ در حالی که شناسایی سریع علائم باعث می‌شود بیماری‌های همراه قابل‌درمان مدیریت شده، پیشرفت بیماری کندتر شود و کیفیت زندگی حفظ گردد.

چرا تشخیص زودهنگام حیاتی است؟

تحقیقات ثابت کرده‌اند که مداخله‌ی اولیه، مدت زمان بروز اختلال شناختی شدید را کاهش داده، نیاز به مراقبت‌های تخصصی پرهزینه را به تأخیر می‌اندازد و هزینه‌های درمانی را به میزان قابل‌توجهی کاهش می‌دهد. آگاهی از حقایق و رهایی از باورهای نادرست، اولین قدم برای حمایت موثر از بیماران آلزایمر است.