جو باگنر؛ افسانه بوکس بریتانیا که دو بار با محمد علی مبارزه کرد

جو باگنر، بوکسور برجسته بریتانیایی که با چهره‌ای جذاب و اراده‌ای فولادی به یکی از نام‌های ماندگار تاریخ بوکس تبدیل شد، در سن ۷۵ سالگی درگذشت. او تنها بوکسور جهان بود که موفق شد دو بار با محمد علی کلی، اسطوره زنده بوکس، روی رینگ بایستد و هر دو دیدار را تا راند پایانی ببرد.

باگنر پس از تحمل ۱۳ شکست در کارنامه حرفه‌ای خود، سرانجام در سال ۱۹۹۸ و در سن ۴۸ سالگی — رکوردی که تا به امروز کسر نشده — به عنوان قهرمان سنگین‌وزن جهان (نسخه WBO) تاج‌گذاری شد. با این حال، مسیر او پر از نوسانات بود؛ در سال ۱۹۷۱ هنگام برنده شدن از هنری کوپر، بوکسور محبوب بریتانیا، مورد انتقاد شدید قرار گرفت و در سال ۱۹۸۷ شکست در برابر فرانک برونو او را هدف طعنه‌ها و تمسخر قرار داد.

شخصیت باگنر همیشه جنجالی و پررنگ بود. او یک‌بار درباره راسل کرو، ستاره سینما، اظهار داشت که «مشتش همانند مشت دخترها است» و قاضی پرونده طلاق خود را که به نفع همسرش رأی داده بود، «پیرمرد الکلی» خطاب کرد. در زمان تبلیغات یکی از مبارزات مهم، نقش «آدم بد» را به طور خودنمایی ایفا کرد و توجه رسانه‌ها را به خود جلب نمود.

 جو باگنر

جو باگنر در مجارستان به دنیا آمد و خانواده‌اش، در فرار از رژیم کمونیستی، وقتی او شش ساله بود به انگلستان مهاجرت کردند. او هرگز پدر خود را نشناخت و در کمبریج‌شر بزرگ شد. در دوران نوجوانی، قبل از ورود به دنیای بوکس، قهرمان ملی پرتاب دیسک شد که نشان‌دهنده استعداد ورزشی طبیعی او بود.

باگنر مبارزه حرفه‌ای خود را در سال ۱۹۶۷ با یک شکست آغاز کرد، اما بلافاصله در ۱۸ مبارزه پی در پی پیروز شد و در سال ۱۹۷۱، در سن ۲۱ سالگی، کمرهای قهرمانی سنگین‌وزن بریتانیا، کشورهای مشترک‌المنافع و اروپا را از دست هنری کوپر گرفت.

بزرگترین حسرت رینگ: رویکرد دفاعی در برابر محمد علی

جو باگنر

سبک دفاعی و محتاط باگنر باعث شد در هر دو رویارویی با محمد علی، برنده رأی داوران حریف شود. این سرنوشت در مبارزه مشهور «تیر در کوالالامپور» در سال ۱۹۷۵ رقم خورد، جایی که باگنر در گرمای خزنده و در طول ۱۵ راند طاقت‌فرسا پای خود را حفظ کرد اما نتوانست داوران را قانع کند.

دلیل این محتاطی ریشه در یک تراژدی عمیق داشت: اولریک رگیس، یکی از حریفان باگنر، پس از یک مبارزه بر اثر ضربه مغزی جان باخت. باگنر اعتراف کرد که ترس از تکرار چنین حادثه‌ای، او را در لحظه‌های حساس از انجام حملات تمام‌عیار منصرف می‌کرد و باعث می‌شد در زمان زدن مشت‌ها مکث کند.

بازگشت برای پول و قهرمانی در سن ۴۸ سالگی

جو باگنر

در سال ۱۹۸۲، باگنر تلاش کوتاهی برای بازگشت به رینگ‌های بریتانیا کرد، اما تهدید به دو ماه زندان به دلیل عدم پرداخت نفقه به همسر اولش، مانع از ادامه این مسیر شد. او در سال ۱۹۸۶ به استرالیا، سرزمین همسر دومش مارلین، مهاجرت کرد، تابعیت آن کشور را پذیرفت و مجدداً به دنبال رویای قهرمانی جهان برآمد.

پیروزی‌های متقاعدکننده او در استرالیا، راه را برای یک مبارزه پرجایزه با فرانک برونو در سال ۱۹۸۷ هموار کرد؛ برنده این دیدار شانس مبارزه با مایک تایسون، قهرمان بی‌رقیب آن دوران، را می‌یافت. باگنر در این دیدار شکست خورد، اما داستان او هنوز تمام نشده بود.

در یک بازگشت شگفت‌انگیز و بی‌سابقه، باگنر در نوامبر ۱۹۹۸ و در سن ۴۸ سالگی، با شکست دادن پیتر ماک نیلی، قهرمان WBO شد و به بزرگترین قهرمان سنگین‌وزن تاریخ بوکس از نظر سنی تبدیل گردید.

وداع با مردی که جای خالی‌اش عمیق است

فرانک وارن، پیشکسوت معروف بوکس بریتانیا، در پیام تسلیتی خود گفت: «به خانواده او تسلیت می‌گویم و امیدوارم در آرامش باشد. مرد بزرگی بود که جای خالی‌اش در دنیای بوکس به شدت احساس خواهد شد.»

جو باگنر و محمد علی کلی

جو باگنر دیروز در خانه سالمندگانی که در سال‌های اخیر در آن زندگی می‌کرد، درگذشت. فرانک وارن و جامعه بوکس، یاد این مبارزِ بی‌ترس، جنجالی و اصیل را گرامی دارند.