این عکس در سال ۲۰۰۵ توسط فضاپیمای رباتیک کاسینی که از سال ۲۰۰۴ تا ۲۰۱۷ به دور زحل می‌چرخید، گرفته شده است.

در اینجا حلقه‌های باشکوه زحل تنها به صورت یک خط منحنی ظاهر می‌شوند که تا حدی به علت درخشش مادون قرمز آن‌ها قهوه‌ای به نظر می‌رسند.

حلقه‌ها ساختار پیچیده خود را در سایه‌های تیره‌ای که در تکه بالایی سیاره تشکیل می‌دهند به بهترین شکل نشان می‌دهند.

نیمکره شمالی زحل می‌تواند تا حدودی آبی به نظر برسد، به همان دلیلی که آسمان زمین می‌تواند آبی به نظر برسد. مولکول‌های حاضر در قسمت‌های بدون ابر اتمسفر هر دو سیاره، در پراکندگی نور آبی بهتر از قرمز عمل می‌کنند.

با این حال، هنگامی که به اعماق ابر‌های زحل نگاه می‌کنیم، رنگ طلایی طبیعی ابر‌های زحل غالب می‌شود. معلوم نیست که چرا جنوب زحل همان رنگ آبی را نشان نمی‌دهد.

یکی از فرضیات این است که ابر‌ها در آنجا بالا‌تر قرار دارند. همچنان آشکار نیست که چرا برخی از ابر‌های زحل طلایی رنگ هستند.