مقاومت باک‌تری‌ها در برابر آنتی‌بیوتیک‌ها به یکی از چالش‌های بزرگ بهداشت جهانی تبدیل شده است. بر اساس آمار‌ها، هر ساله بیش از یک می‌لیون و دویست و هفده هزار نفر در اثر عفونت‌های ناشی از باک‌تری‌های مقاوم به آنتی‌بیوتیک جان می‌بازند. این واقعیت ضرورت یافتن راهکار‌های درمانی نوین را دوچندان کرده است.

استافیلوکوکوس اورئوس از باک‌تری‌های رایج است که می‌تواند باعث آبسه‌های پوستی، ذات‌الریه، عفونت‌های مفاصل و عفونت جریان خون شود. سویه‌های مقاوم به آنتی‌بیوتیک این باک‌تری پیامد‌های وخیم‌تری به همراه دارند که بررسی جایگزین‌هایی مانند روغن‌های ضروری، محصولات طبیعی و سم‌ها را ضروری می‌سازد.

محققان در مطالعه‌ای اخیر منتشرشده در نشریه گزارش‌های علمی اثرات ضد‌باک‌تریایی و سیتوتوکسیک نانوذرات کیتوزان پرشده با زهر زنبور عسل را ارزیابی کرده‌اند. زهر زنبور عسل یک مایع بی‌رنگ، بی‌بو، تلخ و اسیدی است که حاوی چندین مولکول فعال با خواص ضد‌الت‌هابی و ضد می‌کروبی می‌باشد.

این ترکیب برای درمان طیف وسیعی از بیماری‌ها از جمله سرطان، آرتریت روماتوئید و آلزایمر مورد استفاده قرار می‌گیرد. با این حال، ظرفیت درمانی زهر زنبور عسل در دوز‌های خاصی محدود است و فرا‌تر از آن حد، سمیت سلولی ایجاد می‌کند. محققان نشان دادند که با روش‌های خاص می‌توان سمیت سلولی مرتبط با زهر زنبور را کاهش داد یا از بین برد.

در این پروژه، اثرات سیتوتوکسیک و ضد‌باک‌تریایی زهر زنبور عسل محصور در نانوذرات بررسی شد. محققان با استفاده از روش‌هایی نظیر طیف‌سنجی مادون قرمز تبدیل فوریه (FTIR)، می‌کروسکوپ الک‌ترونی عبوری (TEM) و طیف‌سنجی همبستگی فوتون، زهر زنبور را در حالت آزاد و محصور در نانوذرات تحلیل کردند.

آزمایش‌های درون‌تنی بر روی موش‌ها نتایج واعدی را نشان داد. رهایش زهر زنبور از نانوذرات تا سی دقیقه در بدن ادامه داشته و نتایج درمانی قابل‌توجه‌ی به همراه داشته است؛ به طوری که برخی از نتایج حاصل را می‌توان مشابه درمان با آنتی‌بیوتیک ارزیابی کرد.