در پنجم آوریل ۲۰۰۲، دانشمندان اعلام کردند که تعداد سیارک‌های منظومه شمسی می‌تواند بسیار بیش‌تر از آنچه پیش‌تر تصور می‌شد باشد.
این نتیجه بر پایه اولین جستجوی سیستماتیک برای این اجرام در محدوده مادون قرمز با رصدخانه فضایی فروسرخ (ISO) به دست آمده است.
جستجوی عمیق سیارک‌های ISO نشان می‌دهد که بین ۱.۱ می‌لیون تا ۱.۹ می‌لیون سنگ فضایی با قطر بزرگ‌تر از یک کیلوم‌تر در کمربند اصلی سیارک‌ها وجود دارد که تقریبا دو برابر تخمین‌های قبلی است.
با وجود اینکه سیارک‌ها در منظومه شمسی خودمان قرار دارند، مطالعه آن‌ها از کهکشان‌های دور بسیار دشوار‌تر است زیرا درخشندگی این اجرام سنگی در عرض چند دقیقه به‌شکل قابل‌توجه‌ی متغیر می‌باشد.
ابزار جستجوی عمیق سیارک این تلسکوپ (IDAS) نخستین جستجوی سیستماتیک با تمرکز بر سیارک‌های کمربند اصلی محسوب می‌شود.
از آنجا که نمی‌توان به سادگی تلسکوپ را روی کل کمربند اصلی قرار داد و شمارش کرد، اخترشناسان مناطق خاصی از کمربند را انتخاب کرده و سپس با استفاده از یک مدل نظری داده‌ها را به کل کمربند تعمیم می‌دهند.
ادوارد تدسکو و فرا‌نسوا دزرت دو دانش‌مندی هستند که مناطق مهم انتخاب‌شده کمربند را در سال‌های ۱۹۹۶ و ۱۹۹۷ با ISO مشاهده کردند.
آن‌ها متوجه شدند که در ناحیه می‌انی کمربند، چگالی سیارک‌ها بیش‌تر است و مدلی که توسط تدسکو و همکاران تدوین شده بود، امکان برآورد کل جمعیت سیارک‌ها در کمربند اصلی را فراهم کرد بین ۱.۱ می‌لیون تا ۱.۹ می‌لیون سیارک با قطر بزرگ‌تر از یک کیلوم‌تر.
تلسکوپ فضایی فروسرخ ISO از نوامبر ۱۹۹۵ تا مه ۱۹۹۸ فعال بود و به‌عنوان یک رصدخانه بی‌سابقه برای نجوم فروسرخ، نزدیک به ۳۰۰۰۰ رصد علمی انجام داد.
