اختلال بیش‌فعالی و نقص توجه (ADHD) تنها مختص کودکان نیست و حدود پنج درصد بزرگ‌سالان نیز با این مشکل روبرو هستند، اما بسیاری به دلیل ندانستن علائم درمان نمی‌شوند.
هر بزرگ‌سالی مبتلا از کودکی دچار این اختلال بوده، اما در ۶۰ درصد موارد در دوران کودکی تشخیص داده نشده است. تفاوت جنسیتی در شیوع وجود ندارد و زنان و مردان به اندازه‌ای در معرض خطرند.
علائم شامل دشواری در تمرکز، فرا‌موشی، ناتوانی در سازمان‌دهی کار‌ها، بی‌دقتی، به تعویق انداختن وظایف و مشکلات در محیط کار یا تحصیل است. افراد مبتلا اغلب با اضطراب، افسردگی، خستگی مزمن، کنترل خشم، مشکلات شغلی و روابط زناشویی روبرو می‌شوند.
تشخیص و درمان در هر سنی می‌تواند کیفیت زندگی را بهبود بخشد. روش‌های مؤثر شامل درمان شناختی-رفتاری برای افزایش اعتماد به نفس و مدیریت استرس، مشاوره شغلی، خانواده‌درمانی و درمان‌های دارویی تحت نظر متخصصان است.
