هر ساله در اول آگوست، بارش شهابی آلفا جدی به اوج فعالیت خود می‌رسد. این پدیده از پانزده ژوئیه تا یازده سپتامبر ادامه دارد و برای اولین بار در سال ۱۸۷۱ توسط ستاره‌شناس مجارستانی می‌کلوش کنکولی تگه کشف گردید.
بارش آلفا جدی شامل شهاب‌هایی است که اگرچه نادرند اما درخشش نسبی دارند و گاه گلوله‌های آتشین نیز در آن دیده می‌شوند. منبع اصلی این شهاب‌سنگ‌ها دنباله‌دار ۱۶۹/NEAT می‌باشد.
اخترشناسان بدن این دنباله‌دار را با سیارک ۲۰۰۲ هم‌شناسی کردند که در سال ۲۰۰۵ در نزدیکی حضیض خود فعال شد. در حال حاضر این جسم تحت نام دنباله‌دار ۱۶۹/NEAT شناخته می‌شود.
بر اساس پیش‌بینی‌ها، این بارش شهابی حدود ۳۵۰۰ تا ۵۰۰۰ سال پیش برای اولین بار شکل گرفت، زمانی که نزدیک به نیمی از بدن سیارک مادر متکثر شد و در گرد و غبار تبدیل گردید. ابر گرد و غبار اخیرا در مدار زمین تکامل یافته و باعث شده تا اوج شدت بارش به ۲ تا ۵ شهاب در ساعت برسد، هرچند گاه فوران‌های شدیدی با شهاب‌های درخشان‌تر نیز رخ می‌دهد.
این باران شهاب‌سنگی به دلیل تولید برخی از درخشان‌ترین شهاب‌ها در میان بارش‌های مهم شناخته شده است و قدر متوسط آن حدود ۲.۲ برآورد می‌شود.
پیش‌بینی می‌شود که در سال‌های ۲۲۲۰ تا ۲۴۲۰ می‌لادی، آلفا جدی به یک طوفان شهابی بزرگ سالانه تبدیل گردد که قدرتی بسیار بیش‌تر از هر بارش سالانه‌ای خواهد داشت که امروزه مشاهده می‌کنیم.
