استرس کودکی و کاهش حجم مغز در بزرگسالی نتایج جدید پژوهش شاریته برلین, تحقیقات جدید دانشگاه شاریته برلین نشان میدهد که تجربه استرسهای شدید در دوران کودکی میتواند با کاهش حجم مغز و تسریع فرآیندهای پیری عصبی در سالهای بعد از بلوغ مرتبط باشد. این مطالعه که نتایج آن در مجله معتبر منتشر شده، بر روی ۱۷۹ زن در بازه سنی ۳۰ تا ۶۰ سال انجام گرفته است. چرا تمرکز بر روی زنان؟

دانشمندان به دلیل شیوع بیشتر بیماریهای عصبی-تکاملی در میان زنان، تصمیم گرفتند این گروه را به عنوان جامعه آماری انتخاب کنند.

شاخصهای بیولوژیک و تصویربرداری مغز علاوه بر مصاحبه، نمونههای خون شرکتکنندگان با تکنولوژیهای پیشرفته برای شناسایی نشانگرهای التهاب عصبی و آسیب نورونی بررسی گردید. همچنین تمام افراد تحت اسکن MRI مغز و تستهای استاندارد شناختی قرار گرفتند تا حجم مغز و عملکرد ذهنی به دقت سنجیده شود.

انواع تجربیات بد کودکی و نتایج کلیدی تحلیل دادهها ارتباط معناداری بین انواع سوءرفتاری در کودکی — از جمله سوءاستفاده جسمی یا روانی، غفلت والدین، خشونت خانگی، اعتیاد در خانواده، جرایم خانوادگی و از دست دادن والدین — با التهاب عصبی و تخریب سریعتر نورونها در بزرگسالی برقرار کرد.

به زوال عقل یا دمانس نیست.

بسیاری از افراد انعطافپذیری عصبی بالایی دارند که به آنها امکان میدهد با چالشهای جدی روبرو شوند بدون اینکه عواقب طولانیمدت عصبی بپذیرند. درک این مکانیزمها میتواند راهگشای استراتژیهای پیشگیرانه و درمانی در آینده باشد.