کارشناسان روانشناسی کودک هشت استراتژی کلیدی را برای پرورش هوش هیجانی در کودکان تدوین کردهاند که والدین میتوانند از آنها برای حمایت از رشد عاطفی فرزندان خود بهره ببرند.

نادیده نگیرید احساسات منفی فرزند

بیتوجهی به احساسات منفی یا سرزنش کودک برای ابراز آنها میتواند زمینهساز افسردگی شود. والدین باید به ریشهیابی دلایل این احساسات بپردازند و مشکلات را حل کنند، نه اینکه وجود آنها را انکار نمایند. مقابله با موقعیتهای دشوار، نه فرار از آنها، پایهساز هوش هیجانی است.

مهارت گوش دادن فعال را تمرین کنید

گفتگوهای آگاهانه و هدفمند بخشی اساسی از آموزش هوش هیجانی محسوب میشوند. تمرکز کامل حواس و انرژی بر مکالمه، استفاده از زبان بدن و درک کامل مطلب کودک، حس ارزشمندی و اعتماد به نفس را در او تقویت میکند.

توانایی حل مسئله را به کودک بیاموزید

به جای تشویق به گریز از مشکلات، باید کودک یاد بگیرد چالشها را مدیریت کند. پذیرش احساسات بدون رها کردن آنها، و ترغیب کودک به درخواست حمایت از افراد مورد اعتماد، به جانب آزادی عمل در انتخاب راهحلها، از ارکان این مهارت است.

از بازیهای نقشآفرینی بهره ببرید

بازیهای وانمودی به شیوهای تفریحآمیز مهارتهای اجتماعی ضروری را انتقال میدهند. کودک در این بازیها نقشهای عاطفی و اجتماعی گوناگون را تجربه میکند، همدلی را میآموزد و دیدگاههای دیگران را درک مینماید، که خلاقیت را نیز پرورش میدهد.

ابراز امن احساسات منفی را مجاز بدانید

مدیریت خشم برای کودکان چالشبرانگیز است. اگر روشهای سالم ابراز احساسات آموزش داده نشود، کودک ممکن است به خشونت روی بیاورد. روشهایی مانند مشت زدن به بالش یا دویدن به جای آسیب زدن به دیگران، و همچنین بازی و تجسم موقعیتها، ابزارهای مؤثری برای تخلیه سالم اضطراب هستند.

شناخت محرکهای احساسی را تسهیل کنید

والدین باید به کودک اطمینان دهند که حس بد وجود ندارد، و به جای جلوگیری از جیغ یا گریه، به جستجوی عامل عصبانیت یا غم بپردازند. تغییرات ناگهانی، موقعیتهای اجتماعی تازه، و عوامل فیزیکی چون گرسنگی و خستگی از رایجترین محرکها هستند که شناخت آنها اگرچه برای کودکان خردسال دشوار است، اما گفتگو درباره آنها ضروری است.

بر زبان بدن تأکید کنید

احساسات تأثیرات فیزیکی دارند؛ استیصال میتواند سردرد و نگرانی میتواند تپش قلب را به همراه داشته باشد. پرسش از کودک درباره حسهای بدنی در لحظات احساسی شدید، به شناسایی سریعتر احساسات و درک بهتر احساسات دیگران کمک میکند، چرا که افراد همیشه احساسات خود را کلامی بیان نمیکنند.

احساسات خود را سرکوب نکنید

والدین صادق و صریح فضایی مبتنی بر اعتماد شکل میدهند که در آن کودک راحتتر مشکلات و نگرانیهای خود را بیان میکند. تظاهر مداوم به شادی، کودک را گیج کرده و او را به نادیده گرفتن احساسات خود و دشواری در درک احساسات دیگران میکشاند.

منبع رویاتو